ای کاش همیشه نگاه هایمان رنگ عشق و محبتی باشد که در دلهایمان است. اما صد افسوس که گاهی نگاه هامان رنگ کینه و نفرتی است از محبت و عشقی که قبل ها در دلمان داشته ایم و اکنون از آن بیزاریم.
و باز هم افسوس که در برابر این نگاه ها یارای مقاومتمان نیست.
و بدتر از تمامی اینها این است که دیگران از این نگاه ها سوء برداشت کنند و آنرا به پای همان محبتی بگذارند که قبلا وجود داشته و اکنون جز شائبه ای از نفرت از آن بر جای نیست.
پس بارخدایا! یاریمان ده که بتوانیم همیشه نگاه هایمان را سرشار از عشق نماییم و آن را از منتهای وجود خود تقدیم کسانی کنیم که از ته دل دوستشان داریم.
آمین.
نوشته ی دوست عزیزم حسین خرازیان