رويا غفوري

تعطيلات رسمي كشور هم از آن دسته مقولاتي است كه مدتها ست در كانون توجه كارشناسان مختلف قرار گرفته و هر از گاهي بويژه در روزهاي نخست هر سال مطالب مختلفي پيرامون ضرورت بازنگري در آن ، از سوي كارشناسان مختلف شنيده مي شود . و البته همچون انبوهي ديگر از مشكلات هنوز پارا از حوزه ي نقد هاي كارشناسي فراتر نگذاشته است .

کارشناسان  با مقايسه ي تعطيلات رسمي در ايران از لحاظ كمي وكيفي با ساير كشورهاي توسعه يافته و توسعه نيافته ي جهان و مطالعه ي زيان هاي  اجتماعي و اقتصادي تعطيلات به ضرورت ساماندهي تعطيلات پي برده اند . چكيده ي تحقيقات آنها ميگويد تعطيلات رسمي در هر كشوري قابل تفكيك به تعطيلات ملي (تاريخي و فرهنگي) تعطيلات مذهبي ، حكومتي و جهاني است .

از لحاظ كمي ايران با داشتن 25 روز تعطيلي رسمي كشوري ركوردار دراين زمينه محسوب ميگردد .آمار تعطيلات برخي از كشور ها : هلند 7 روز، انگلستان،  فنلاند و ايرلند جنوبي 8 روز، بلژيك ويونان 10 روز فرانسه، سوئد و روسيه 11 روز، نروژ و اتريش 12 روز، آلمان از 10 تا 14 روز(به اقتضاي سياست هاي داخلي متفاوت دولت هاي محلي)، اسپانيا و پرتغال 14 روز و ايتاليا 16 روز؛ با استناد به آمار منتشره از سوي مركز پژوهش هاي مجلس ميانگين جهاني تعطيلات ملي 17/5 روز، تعطيلات مذهبي 26/3 روز، تعطيلات حكومتي 69/3 روز، ميباشد كه اين آمار براي ايران به ترتيب 5 و 15 و 5 روز است .

البته ايران سهمي از تعطيلات جهاني نبرده ، براي مثال روز جهاني كارگر ( 1 مه ) كه در اكثر كشورهاي جهان تعطيل است.

 و اما از حيث كيفي بي نظمي و پراكندگي تعطيلات رسمي باعث شده كه شهروندان نتوانند براي تعطيلات خويش برنامه ريزي لازم را نمايند  و از تعطيلات حداكثر استفاده را ببرند از طرفي در ديگر كشورها تعطيلات به گونه اي ساماندهي شده كه به خدمات رساني عمومي لطمه اي وارد نكند و كشور يكباره به محاق تعطيلي نرود براي اين كار در برخي از كشورها چند ناحيه در كشور  مشخص ميكنند و روزهاي تعطيل متفاوتي برايشان در نظر ميگيرند

آنچه كه امروز حتي در كشور هاي  توسعه نيافته هم ميتوان ديد، اين است كه به سمت كم كردن كمي تعطيلات رفته اند ولي سعي ميكنند كه حداكثر استفاده را از آنها ببرند براي مثال در فرانسه دانش آموزان و دانشجويان تقريبا در هر فصل از تعطيلات آموزشي برخوردارند كه در عين اينكه فرصتي مناسب براي استراحت است انها را براي مدت طولاني از فضاي آموزشي دور نمي كند. مسئله ي تعطيلات در ايران از بعد اجتماعي به اين دليل به عنوان يك معضل مطرح مي شودكه بر روحيه ي كارگر يزي افراد در جامعه دامن ميزند و بيماري بيكاري موجود را كه به اعتقاد جامعه شناسا ن رو به گسترش است افزايش مي دهد .

از بعد اقتصادي نيز بخش صنعت و توليدي و كشاورزي كشور دچار خساراتي مي شود كه در شرايط اقتصادي موجود( واردات بي رويه پايين بود درامد ناخالص  ملي و نرخ بالاي بيكاري وتورم) صدماتي جبران ناپذير به حساب مي ايند با در نظر گرفتن تمام موارد بالا طرح ساماندهي تعطيلات رسمي كشور در دفتر مطالعات اقتصادي مركز پژوهشهاي مجلس هفتم تدوين شد ، هر چند كه اين طرح با نام ساماندهي ارائه شده بود اما تنها از نظر كمّي به مسئله تعطيلات پرداخته بود وسعي داشت تا تعطيلات كشور را به 16 روز برساند اما هيئت دولت با اين طرح مخالفت كرد.

آانروز شايد كسي فكر نميكرد  كه حتي دولتي كه با تغيير ندادن ساعت كشور در اول فروردين 300 ميليارد تومان خسارات از طريق عدم صرفه جويي در مصرف برق ايجاد كرده يك بار ديگر خودزني كند و خسارت 80 ميلياردي  ديگري به بار اورد.( كارشناسان با اشاره به بودجه ي 30 هزارد ميلياردي جاري دولت تعطيلي چهار شنبه و پنج شنبه  ( سوم و چهارم ابان 1383 ) را مستلزم زيان 80 ميليارد توماني براي دولت ارزيابي ميكند چرا كه بودجه ي  هر روز كاريه تقريبا 100 ميليارد تومان است كه حدود نيمي از آن مربوط به حقوق  كاركان دولت است و با احتساب فعاليت روز پنج شنبه مدارس ونيز بخشهاي دولتي همه ي استانها  بجز تهران به نظر مي رسد اين اقدام در مجموع 80 ميليارد تومان زيان را متوجه دولت كرده است انروز شايد كسي تصور نمي كرد كه حتي دولتي كه با اجرايي شدن طرح كاستن تعطيلات مخالفت كرده خود نوعي ديگر از تعطيلات را رسمي كند .

( بين التعطيلين!) حتي كساني كه مي دانستند كه پس از انقلاب حاكمان ايران تعطيلات رسمي را از 15 روز در سال 1358 ، به 25 روز در سال 84 13رساندند نمي توانستند پيش بيني كنند كه يك شبه به 27 روز در سال برسند

منبع :نشريه درفش كاوياني شماره 18   ،  آبان 1385

 

نوشته شده توسط ::مجید مهجور:: در | موضوع:
• لینک ثابت   • 

---